Forum Ezoteryczne BytZbiorowy
Witaj,

Informujemy, że to forum nie będzie już rozwijane, zapraszamy wszystkich do rejestrowania się i budowania z nami nowego forum na www.bytzbiorowy.pl

Zapraszamy

Forum Ezoteryczne BytZbiorowy


Strefa przyjazna dla wszystkich
 
IndeksFAQSzukajRejestracjaZaloguj
Zapraszamy wszystkich do tworzenia forum w nowej lokalizacji. www.bytzbiorowy.pl

Share | 
 

 Bylice - piołun, estragon, pospolita

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość
Admin
Administrator


Female

Liczba postów : 5583
Na forum od : 15/05/2010

PisanieTemat: Bylice - piołun, estragon, pospolita   Sob 07 Sie 2010, 15:59

Bylica piołun
Złożone
Artemisia absinthium,
Compositae

Występowanie
W rozproszeniu w pobliżu chat, na rumowiskach, pastwiskach, przy
drogach i płotach.
Wygląd zewnętrzny
Jest byliną, a nawet półkrzewem wyrastającym od 54-100 cm
wysokości. Liście są jedwabiste, omszone z góry, szarozielone,
od spodu białawe, cała roślina jest prawie szara. Kwiaty drobne w
postaci kulistych, małych koszyczków, przeważnie z małymi
przylistkami, zebrane w rzadkie grona, jasnożółte, na cienkich
łodyżkach, tworzą w całości wiechę kwiatów.
Surowiec
Ziele całej rośliny, które ma bardzo silnie korzenny zapach i
bardzo gorzki smak.
Główne związki, ich właściwości i zastosowanie
Surowiec zawiera chemicznie bardzo złożony olejek lotny z
zawartością trującego tujonu oraz gorycze, garbniki i wiele
innych substancji działających sumarycznie, żółciopędnie.
Wzmagają apetyt, pobudzają trawienie i szybko usuwają
dolegliwości żołądkowe.
Piołun w postaci naparu lub też jako-nalewkę ~stosuje się przy
niestrawności, bezkwasowości żołądka, schorzeniach wątroby i
zaparciach, zwłaszcza u ludzi starszych. Napar piołunu: 1/4
łyżeczki od herbaty, względnie szczyptę (w palcach) suszu lub
świeżego piołunu zalać 1/2, szklanki wrzątku. Po ostudzeniu
przecedzić i. pić łykami kilka razy w ciągu dnia albo też 1/4
szklanki rano ~a czczo i tyleż wieczorem przed spaniem. Przy tych
dolegliwościach; a także dla poprawienia przemiany materii, po
spożyciu ciężko strawnych pokarmów, a także przy reumatyzmie,
dnie, początkach cukrzycy i z tym związanego złego samopoczucia
praktyczna w użyciu i skuteczna jest nalewka z piołunu. Zażywamy
ją kilka razy dziennie po 20 do 30 kropelek na łyżeczce ź cukrem
lub z wodą. Sporządzamy ją wrzucając do butelki ze spirytusem
kilka maleńkich gałązek świeżego ziela lub też łyżeczkę
stołową suszonego piołunu. Butelkę korkujemy. Nalewkę taką
używamy z umiarem, w ograniczonym stężeniu i czasie.
Słaby napar z piołunu stosuje się również do lewatywy przeciw
glistom i owsikom u dzieci, zaś mocniejszy odwar zewnętrznie do
wcierania i okładów przeciw świerzbowcowi.

http://parda.w.interia.pl/025.html



Zbiera się liście oraz drobne pędy, odcinając je tuż przy ziemi
i suszy w cieniu, często poruszając, gdyż łatwo wilgotnieją.
Właściwości lecznicze
Surowcem jest ziele (górne, kwitnące szczyty łodyg). Działa
pobudzająco na wydzielanie soku żołądkowego, żółciopędnie,
moczopędnie, wzmacniająco, pubudza krwawienia miesiączkowe. Lek
roślinny polecany w schorzeniach żołądka przebiegających z
bezsocznością i bezkwaśnością, w niestrawności. W schorzeniach
wątroby przy zmniejszonym wytwarzaniu żółci. Wyciąg z piołunu
stosowany jest we wszawicy, a także przeciw świerzbowi. U dzieci
— w postaci lewatywy z naparu w wypadku zakażenia owsikami.
Uwaga! Piołun stosowany w dużych dawkach może być trujący! Nie
wolno stosować w okresie ciąży!
Nadmierna dawka tej rośliny silnie wpływa na układ nerwowy, co w
efekcie może prowadzić do zaburzeń funkcjonowania mózgu. Ponadto
przedawkowanie grozi zatruciem. W skrajnych przypadkach następuje
wstrzymanie oddychania.

Napar
Przepis na przygotowanie naparu z piołunu
1 łyżkę ziela zalać szklanką wrzątku; odcedzić po 10
minutach. Pić co 2 godziny łyżkę naparu. Zewnętrznie obmywać i
nacierać skórę zaatakowaną przez świerzbowiec. Piołun (ziele i
olejek) używany jest do wyrobu likierów i wódek (absynt) oraz do
produkcji win (vermut).
http://www.gofry.eu/ziola-i-przyprawy/bylica-piolun-artemisia-absinthium.html


Nalewka piołunowa staropolska
Składniki: piołun, tatarak, suszona skórka pomarańczowa, gałka
muszkatołowa, goździki sklepowe, cynamon, spirytus, cukier.
4 dkg pokrojonych wierzchołków piołu nu, 1,5 dkg gorzkich suchych
skórek pomarańczowych, 8 g świeżego tataraku, 2 g gałki
muszkatołowej, po 7 g goździków sklepowych i cynamonu włożyć
do gąsiorka. Wymieszać. Wlać 1 l spirytusu. Dobrze zamknąć.
Postawić na szesnaście dni. Po tym czasie nalewkę odcedzić przez
gęste sitko. Przygotować syrop z 1/2 kg cukru i 1,5 szklanki wody.
Zagotować. Wyszumować. Połączyć z nalewką. Wymie szać. Dobrze
zamknąć. Odstawić na dwa i pół miesiąca. Po tym czasie rozlać
do bu telek. Dobrze zakorkować.

Nalewka piołunowa z kresów
Składniki: piołun, dziurawiec, geranium, pieprz, rodzynki, miód,
herbata, wódka
Wziąć garść suszonego piołunu, 5 gałą zek świeżego
dziurawca wraz z kwiatka mi, 2 listki świeżego geranium, 8 ziaren
pieprzu czarnego, 10 rodzynek, 3 łyżki miodu i torebkę dobrej
herbaty. Wszyst kie składniki wymieszać. Wsypać do gąsiorka.
Wlać 1 l 45% wódki. Gąsiorek owinąć lnianą ściereczką.
Wstawić do garnka z wo dą. Podgrzewać na małym ogniu przez dwie
godziny. Uważać, aby woda nie goto wała się. Można też
włożyć gąsiorek wprost do gorącej wody. Utrzymywać
temperaturę co pewien czas, dolewając gorącej wody. Po tym czasie
wyjąć gąsiorek z garnka z wodą. Usunąć torebkę z herbatą.
Gąsiorek dobrze zamknąć. Postawić na tydzień. Po tym cza sie
nalewkę zlać, filtrując przez bibułę fil tracyjną. Rozlać do
butelek. Dobrze zakor kować. Postawić na trzy tygodnie.


Nalewka piołunówka
Składniki: spirytus, cukier, piołun
1/2 l spirytusu zmieszać z taką samą ilo ścią przegotowanej i
wystudzonej wody. Małą garść świeżych listków piołunu
włożyć do gąsiorka. Wlać przygotowany al kohol. Dobrze
zamknąć. Postawić w cie płym miejscu na tydzień, lecz nie na
dłużej, bo wódka straci kolor. Po tym czasie zlać nalewkę.
Przygotować syrop cukrowy z 1/4 kg cukru i szklanki wody. Zagoto
wać. Wyszumować. Wymieszać nalewkę z syropem cukrowym. Można
wziąć mniej lub więcej cukru, wedle własnego smaku. Zaleca się
jednak, aby najmniej dosłodzona nie miała mniej cukru niż 10 dkg
na każ dy litr nalewki. Gąsiorek dobrze zamknąć. Postawić na
trzy tygodnie. Po tym czasie nalewkę zlać, filtrując przez
bibułę filtracyj ną. Rozlać do butelek. Dobrze zakorkować.





Powrót do góry Go down
Admin
Administrator


Female

Liczba postów : 5583
Na forum od : 15/05/2010

PisanieTemat: Re: Bylice - piołun, estragon, pospolita   Sob 07 Sie 2010, 16:04

Bylica estragon
Złożone
Artemisia dracunculus
Compositae

Występowanie
Rośnie w rozproszeniu nad brzegiem rzek i potoków, na miedzach, przydrożach i pod płotami, na glebie zasobnej w wapń.
Wygląd zewnętrzny
Jest byliną, rośliną wyniosłą. Łodygi proste, na wpół zdrewniałe, górą rozgałęziające się i przechodzące w cienkie nibykłosy i maleńkie grona kwiatów. Wzrost od 120 cm do 150 cm. Liście podłużne, lancetowate, siedzące i ułożone skrętolegle, dość liczne. Kwiaty maleńkie, nibykoszyczki, prawie kuliste, zielonkawożółte.
Surowiec
Ziele - ścina się tylko górne, niezdrewniałe części rośliny i suszy się rozłożone cienką warstwą lub też wiązane w pęczki i zawieszone na sznurze w temperaturze 35° C.
Główne związki, ich właściwości i zastosowanie
Ziele ma zapach aromatyczny i gorzkawy smak. Zawiera złożony olejek lotny, garbniki, goryczkę, pochodne kumaryny, związki flawonoidowe i inne.
Ziele estragonu, podobnie jak inne bylice z piołunem na czele, działa żółciopędnie i żołądkowo wzmagając wydzielanie soków trawiennych, lekko moczopędnie, przeciwzapalnie i przeciw skurczowo. Stosuje się go w postaci naparu lub suszu przy kuracjach wzmacniających, przy braku apetytu lub też przy zaburzeniach żołądkowych, jelit i przeciw robakom.
Najczęściej estragon stosowany jest jako przyprawa w postaci sproszkowanego suszu, często wraz z innymi ziołami przyprawowymi np. do ryb, drobiu, baraniny, cielęciny i dziczyzny, a także do zup i pikantnych sosów.
Estragon bylica jest rośliną przyprawową, esencjonalną i nie można jej zbyt wiele używać. Parę świeżych listków estragonu wystarczy, by potrawie dodać smaku i aromatu. Znany powszechnie ocet estragonowy sporządza się łatwo. Małą gałązkę świeżego estragonu lub szczyptę jego suszu wrzuca się do butelki z octem winnym lub spirytusowym i już po niedługim czasie ocet nabierze specyficznego zapachu i smaku. Estragon ma również zastosowanie przy wyrobie musztardy.
Dietetykom bezsolnym, jak również dietetykom umiarkowanym, należy przypomnieć, że właśnie estragon w pewnej mierze może zastąpić sól, pieprz i ocet, natomiast kobietom ciężarnym nie wolno go przyjmować w żadnej postaci.
W handlu poszukiwany też jest tzw. estragon słodki hodowany w Niemczech i we Francji.

http://parda.w.interia.pl/023.html

Estragon jest to bylina za ojczyznę którego uznaje się tereny azjatyckiej części Rosji, przede wszystkim brzegi rzek syberyjskich. W stanie dzikim występuje ona również na znacznych obszarach Ameryki Północnej (między Alaską a Teksasem). Przyprawowe zalety rośliny doceniono we Francji, choć jest też popularna w Niemczech i wśród mieszkańców Kaukazu. Już w średniowieczu estragon stosowany był w kuchni arabskiej. Głównym producentem estragonu jest Francja. Ziele ma zapach aromatyczny i gorzkawy smak.


Właściwości

Zawiera złożone olejki lotne, garbniki, związki goryczowe, pochodne kumaryny, związki flawonoidowe.


Zastosowanie

Bylica estragon to przyprawa stosowana do licznych dań i dodatków, takich jak: omlety zapiekane z pomidorami, sosy (Ravigote, Bernaise, szczawiowo - estragonowy, Gribiche, Lyoński, cytrynowy - dodawany do jaj na twardo, tatarski - do ryb, pieczeni wieprzowej na zimno, jaj w koszulkach, Remulade (do ryb, jaj na półtwardo, podrobów na zimno, duszona marchewka z estragonem (zioło należy dodać do jarzyny pod koniec duszenia), makrele duszone w sosie pomidorowym (suszony estragon dodaje się do sosu), jajecznica na zimno z majonezem, posypywana posiekanymi listkami zioła, kura pieczona nadziewana zielonym estragonem, surówki wieloskładnikowe, jabłka nadziewane szynką, befsztyki tatarskie, ozory cielęce z pomidorami, kalafiory z korniszonami, gotowane cukinie i pory.


Ciekawostki




Słowo dracunculus pochodzi od łacińskiego wyrazu draco i greckiego drakoon, gdyż w Średniowieczu rośliny tej używano do odstraszania różnych bestii i potworów.
Estragon jest także podstawowym składnikiem różnych mieszanek smakowych, np. ziół prowansalskich, bouquet garni.
Należy dodawać estragon z rozwagą, by nie zdominował smaku potrawy i zagłuszył innych przypraw.
Jeśli dodajemy przyprawę podczas gotowania dania, najlepiej jest wsypać ją pod koniec gotowania, bowiem wysoka temperatura zabija jej smak.
W historii lekarskie opinie o tym gatunku były bardzo pozytywne. Twierdzono mianowicie, iż estragon powoduje czyszczenie krwi, leczenie szkorbutu, zalecano go też na poprawienie apetytu i perystaltyki jelit. Stwierdzono również jego działanie przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwszkorbutowe i przeciwskurczowe. Jako przyprawę leczniczą zaleca się też stosować zioło szczególnie w dietach z ograniczeniem soli (choroby nerek). Estragon był używany przez starożytnych Greków w przypadku bólów zębów, w Średniowieczu leczono nim ukąszenia wężów.
Wzmaga apetyt i ułatwia trawienie. Polecany jest osobom cierpiącym na reumatyzm, skazę moczanową i artretyzm.
Najkorzystniejszy termin zbioru bylicy estragonu to okres od lipca do sierpnia.

http://www.otoprzepisy.pl/przyprawa/estragon-artemisia-dracunculus/18/




Powrót do góry Go down
Admin
Administrator


Female

Liczba postów : 5583
Na forum od : 15/05/2010

PisanieTemat: Re: Bylice - piołun, estragon, pospolita   Pon 09 Sie 2010, 14:11

[edited]Bylica pospolita [/edited]
Złożone
Artemisia vulgaris
Compositae

Występowanie
Rośnie pod płotami, na nieużytkach i przydrożach, przy chatach i zaniedbanych ogródkach jako chwast.
Wygląd zewnętrzny
Jest półkrzewem o głównym pędzie półzdrewniałym, rozgałęziającym się choinkowato. Rośnie do 200 cm wysokości. Liście pierzastodzielne, coraz wyżej jakby zanikające, z wierzchu ciemnozielone, spodem pokryte wełnistym białym meszkiem skierowanym w południe ku słońcu. Na noc liście podnoszą się i składają do wewnątrz. W kątach liści wyrastają drobne, cieńkie łodygi jako trzon dla osadzonych na nich drobnych, żółtych, a czasem czerwonych kwiatków zebranych w niepozorne koszyczki.
Surowiec
Pędy kwiatowe zbierane w lipcu lub sierpniu w czasie kwitnienia (najbardziej wartościowe). Czasem także kłącze - korzeń.
Główne związki, ich właściwości i zastosowanie
Ziele bylicy pospolitej zawiera m.in. gorycze, związki żywiczne, kwasy organiczne, a także trochę olejku lotnego. Dzięki nim napar bylicy lub też nalewka, jako praktyczniejsza w użyciu i może skuteczniejsza, wzmaga apetyt, pobudza cały układ trawienny do aktywniejszego działania i reguluje przemianę materii, a ze względu na swe właściwości rozkurczowe usprawnia funkcjonowanie woreczka żółciowego; wątroby a także pęcherza. Napar bylicy pospolitej sporządza się zalewając pełną łyżkę suszu lub też świeżego surowca szklanką wrzątku. Po ostudzeniu pić po pół szklanki dwa razy dziennie.
Nalewkę, względnie tynkturę, bylicy pospolitej sporządza się zalewając dwie pełne łyżki suszu lub świeżego ziela alkoholem 70% (około 100 g). Należy pozostawić do maceracji - pod przykryciem - około 2 tygodni, następnie zlać uzyskany wyciąg do ciemnej butelki, zamknąć hermetycznie i odstawić w ciemne i chłodne miejsce. Używać około 30 kropli na cukrze lub z wodą kilka razy dziennie. Tynktura bylicy zmieszana w połowie najlepiej z tynkturą arniki i ewentualnie z rozcieńczonym spirytusem kamforowym służy do nacierania różnych części ciała przy reumatyzmie i nerwobólach.
Ziela tego używa się też czasem, a zwłaszcza świeżych liści drobno posiekanych lub też rozdrobnionego suszu jako przyprawy do mięs i innych potraw.

http://parda.w.interia.pl/027.html



Powrót do góry Go down
Admin
Administrator


Female

Liczba postów : 5583
Na forum od : 15/05/2010

PisanieTemat: Re: Bylice - piołun, estragon, pospolita   Pon 09 Sie 2010, 14:18

Bylica Boże Drzewko

Artemisia abrotanum









Bylica Boże drzewko jest silnie aromatycznym, o gorzkim smaku, krzaczastym ziołem osiągającym wysokość do 1m. Zioło to jest rośliną wieloletnią. Bylica Boże drzewko ma drzewiaste łodygi, pierzaste liście koloru srebrno-zielonego oraz żółte kwiaty.
Zioło to było używane częściej w czasach średniowiecznych oraz w okresie Renesansu, natomiast w dzisiejszych czasach jest stosowane raczej nie za często. Spokrewniona bylica piołun jest uważana za zioło "wyższej klasy". Podobnie jak bylica piołun, bylica Boże dzrewko zawiera silne olejki lotne, które odstraszają owady, natomiast liście bylicy Bożego drzewka umieszczane między ubraniami odpędzają mole. Mówi się, że w 19-tym wieku w Anglii wiązka bylicy Bożego drzewka oraz ruty była umieszczana obok więziennego łóżka w celu zapobiegnięcia infekcji gorączki więziennej.

SUROWCE LECZNICZE

Części nadziemne.

ZASTOSOWANIE

Bylica Boże drzewko posiada właściwości wzmacniające oraz wspomagające funkcjonowanie żołądka oraz jelit poprzez zwiększanie produkcji kwasów w tych dwóch organach. Napar sporządzony z bylicy Bożego drzewka był podawany dzieciom jako lekarstwo na robaki, ale należy zwrócić uwagę na fakt, że nie jest to zalecane bez profesjonalnego nadzoru medycznego. Podobnie jak inne zioła z rodziny Artemisia, bylica Boże drzewko stymuluje menstruacje i jest głównie stosowane w celu wywołania miesiączki. Dotyczy to przede wszystkim miesiączek nieregularnych.
W dawnych czasach zioło to było stosowane w przypadkach przeziębień dzięki swoim właściwościom napotnym. Napar z bylicy Bożego drzewka jest stosowany w chorobach pęcherzyka żółciowego, wątroby, dróg żółciowych czy w przypadkach zapalenia żołądka lub jelit.
Zioła tego używano również zewnętrznie. Łączono go w równych proporcjach z olejem roślinnym i mąką jęczmienną. Składniki ucierano na gładką masę i stosowano ją jako okłady na powiększone gruczoły lub na wszelkiego rodzaju obrzęki. Naparu z zioła używa się do przemywania ropiejących ran, owrzodzeń, czyraków. Naparem można płukać gardło. Dzięki swoim właściwościom bakteriobójczym bylica Boże drzewko jest skutecznym, naturalnym środkiem w przypadkach zapaleń wewnętrznych jak również zewnętrznych.

Kulinarne
Dzięki aromatycznemu zapachowi, zioło to jest używane do przyprawiania potraw mięsnych oraz ryb. Wykorzystuje się w tym celu drobno pokrojone liście bylicy Bożego drzewka. Drobno pokrojonymi, młodymi liśćmi zioła możemy posypywać różnego rodzaju sałatki oraz surówki. Liści bylicy Bożego drzewka używa się nawet do sporządzania napojów chłodzących.

WYSTĘPOWANIE I UPRAWA

Bylica Boże drzewko pochodzi z obszarów Europy południowej. Zioło to jest raczej rzadkością rosnącą dziko, ale jest uprawiane dla potrzeb przemysłu perfumeryjnego oraz na mniejszą skalę do produkcji preparatów ziołowych. Części nadziemne bylicy Bożego drzewka są zbierane późnym latem.
Jak wspomniano wyżej, bylica Boże drzewko jest ziołem wieloletnim. Istnieją trzy typy zioła o zapachu kamfory, cytryny lub pomarańczy. Wszystkie trzy typy są rozmnażane przez podział korzenia lub przez odnóżki na jesieni lub na wiosnę. Rośliny powinny być sadzone w odległości około 1m od siebie. Bylica Boże drzewko lubi stanowiska słoneczne z dobrze drenowaną, średniej klasy glebą.

SKŁADNIKI

Bylica Boże drzewko zawiera olejki lotne, abrotanin (alkaloid), związki kumarynowe, kwasy organiczne,żywice, sole mineralne oraz garbniki. Zioło to jest również źródłem niewielkich ilości witaminy C oraz prowitaminy A.

DAWKOWANIE

Napar: zalać szklanką gotującej się wody 1-2 łyżeczki suszonego zioła i pozostawić do zaparzenia na około 10-15 minut w szczelnie zamkniętym pojemniku. Napar ziołowy pić trzy razy dziennie.
Nalewka z bylicy Bożego drzewka: brać 1-4 ml nalewki ziołowej trzy razy dziennie.

PRZEPIS NA ZIOŁOWY ODSTRASZACZ NA MOLE

2 szklanki suszonych pączków lawendy
1 szklanka suszonych liści róży
1 szklanka suszonych ziół bylicy Bożego drzewka
2 krople olejku różanego
Wszystkie składniki należy dokładnie zmiażdżyć, przykryć i macerować w małym garnku przez około 4 tygodni. Potrząsać zawartością garnka codziennie lub co drugi dzień. Następnie podzielić zawartość garnka na kilka małych muślinowych woreczków, dobrze zawiązać każdy z nich i umieścić je pomiędzy wełnianą odzież.

ODSTRASZACZ NA MOLE Z BYLICY BOŻEGO DRZEWKA

Zioło bylica Boże drzewko jest dobrze znane ze swoich właściwości, które odstraszają owady. Jeśli zioło to jest hodowane w ogrodzie, należy trzymać go z daleka od kwitnących roślin, gdyż silny zapach potrafi nawet odstraszyć pszczoły. Oto następny przepis skuteczny na mole w połączeniu z cynamonem. Przepis ten skutecznie odstrasza mole od wełnianych, ciepłych ubrań schowanych na okres letni.

25g suszonych ziół bylicy Bożego drzewka
1 łyżeczka pokruszonego cynamonu
Wymieszać dokładnie składniki przepisu i umieścić je w muślinowym woreczku. Woreczek umieścić na wieszaku wraz z odzieżą lub ułożyć pomiędzy ubraniami.

http://zielnik.herbs2000.com/ziola/bylica_boze_drzewko.htm


Powrót do góry Go down
Sponsored content




PisanieTemat: Re: Bylice - piołun, estragon, pospolita   

Powrót do góry Go down
 
Bylice - piołun, estragon, pospolita
Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Forum Ezoteryczne BytZbiorowy :: Świadome życie :: Świadome życie :: Zdrowe życie bliżej natury, kamienie i amulety-
Skocz do: